အေမရဲ႕ ေမတၱာရိပ္ႏွင့္လြဲခဲ့ရတဲ့ အိမ္ေ၀းသူဘ၀မို႕ အေမေမတၱာကိုတမ္းတ
အေမ့ကိုလြမ္းရလြန္းလို႕ ႏွလံုးသားရဲ႕ ”ပဲ့ေႀကြသံ ”ကို အေမၾကားသိခဲ့ရင္
ဘယ္လိုေနရွာမလဲ။ ႏုနယ္ေသးတဲ့အေတြး ၊ မရင့္က်က္ေသးတဲ့ အသိတရား ၊
မတည္ၿငိမ္ေသးတဲ့ႏွလံုးသားနဲ႕ အဆံုးအစမဲ့တဲ့ေလာကရဲ႕လမ္း ေလွ်ာက္လွမ္းရတာ
ေမာပန္းလို႕ ႏြမ္းလ်ပါၿပီ။ ဒဏ္ရာမ်ားနဲ႕ ရင္မွာမြန္းက်ပ္
အိပ္မရတဲ့ညမ်ားစြာထဲ လျပည့္၀န္းအေမ့မ်က္ႏွာ ျပန္ျမင္ေယာင္ရင္း အေမ့ပုခက္လြဲ
သီခ်င္းေတြျပန္တမ္းတ အေမ့ရဲ႕ အိပ္ယာ၀င္ ပံုျပင္ေဟာင္းေတြ
လြမ္းတတ္ခဲ့ၿပီအေမ။
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ားနဲ႕ တမ္းတခဲ့တဲ့
အိပ္မက္ေတြမက္ ၊ ယံုၾကည္ခ်က္လမ္းမထက္မွာ ေယာင္လည္လည္နဲ႕
ရက္စက္တဲ့ေန႕ရက္မ်ားအလယ္ ၊ တိုင္တည္စရာကင္းမဲ့လို႕ အားငယ္ျခင္းေတြေရာေထြး ၊
အေမ့ရဲ႕ ေမတၱာရိပ္ႏွင့္ေ၀းခဲ့ရမွ အရာရာကိုနားလည္ ၊ တကယ္ဆို အေမရယ္
ေအးျမတဲ့အေမ့အရိပ္ ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့အေမ့ရဲ႕ ရင္ခြင္လို ဘယ္အရာမွ
ေႏြးေထြးလံုၿခံဳမွဳမရွိပါလားဆိုတာ သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ အေ၀းေရာက္ေနာင္တ
ႏွလံုးသားတို႕ “ပဲ့ေႀကြ”ေနပါၿပီအေမ။
No comments :
Post a Comment